Talenten

Ik schrijf elke week een column voor het Brabants Dagblad. Columns ouder dan 4 weken, kunt u terug lezen op deze pagina.

column

Talenten

We noemden ze gekscherend ‘onze babies’. Omdat we dachten dat ze ons hard nodig zouden hebben. Dat zelfs een beetje hoopten. Zeven jongeren, diploma van De Nieuwste School uit Tilburg op zak, overtuigden hun ouders dat ze volwassen genoeg zijn om met vakantie naar Griekenland te gaan. Dat deden ze met een serieuze presentatie, appeltje-eitje voor leerlingen die dit soort onderwijs genieten. Daar gaat het niet om hoe knáp ze zijn, maar hoé ze knap zijn. Hoe ze hun eigen talenten kunnen ontwikkelen. Vier meiden, drie jongens. Dikke vrienden en vastberaden om hun middelbare schoolperiode te markeren met zon en zee op een tof eiland. Vijftien jaar is nog jong, zo ver van huis. Dus één van de ouders, een vriendin van me, gaat mee. En ze vroeg mij of ik haar vergezelde.

Ik zie een weekje rust wel zitten en niet geheel onbelangrijk, ik wil bruine onderbenen. Wij staan stand-by, correctie: liggen stand-by. Op een luchtbed, kabbelend over de golven van de Egeïsche zee. We houden afstand van het jonge grut, maar zoeken hen over onze zonnebrillen heen. Waren ze aan het ontbijt? Hoe laat zouden ze de bus naar de stad nemen? Moeten we adviseren over zonnecrème smeren of gladjakkers van Griekse heren? We doen het niet. Hop, hop, uit die moederrol. Zij mogen al jaren hun eigen talenten ontwikkelen, laten wij focussen op leren loslaten. Ze zoeken grenzen op. Gaan erover heen. Herstellen ze. Zoals dat hoort. En soms ook niet.

Over een paar dagen zijn we weer thuis. En hebben wij minder gezien dan het thuisfront, die hun belevenissen 24/7 ontving via Snapchat. Ze hebben hun talent om het op hun eigen manier te doen goed benut. En wij om hen dat te laten doen, steeds beter. Over talenten ontwikkelen gesproken…

LocusHaus