Plastic, metaal, drankkarton

We gaan scheiden. En het ging zo goed. Afgelopen week vielen de papieren op de deurmat. Met uitleg hoe we het aan moesten gaan pakken. De gemeente Hilvarenbeek wil zelfs dat alle inwoners gaan scheiden. Afval dan hè, voordat u gaat denken dat er iets mis met ons huwelijk is.

Onze schuur lijkt een ware milieustraat. Aparte bak voor papier, glas, statiegeld, chemisch afval en batterijen. En in de keuken nemen plastic-, GFT- en restafvalbakken flink wat ruimte in beslag.

Wethouder Jan van Doormaal vindt echter dat het anders moet. In een huis-aan-huis folder licht hij de verzamelnaam PMD toe.

Aanvankelijk denkend dat het een nieuwe aandoening is die we onze te drukke, ongeconcentreerde of afwezige kinderen moeten gaan aanpraten, blijkt het een afkorting voor afval.

Plastic, metaal en drankkarton mag voortaan op één hoop. Eén grote zak ellende dus.

Dat zal wennen worden. Ons systeem in duigen. Net nu ik de kinderen zover heb dat ze lege chipszakken niet meer bij het plastic gooien. De gevatte reactie van de jongste die dat doodleuk verantwoord met “Ik had een vooruitziende blik, moederke”, konden we zien aankomen.

Manlief wist lege melkpakken zo op te vullen met ander afval dat de pakken op zichzelf al minicontainertjes leken. Was hij trots op.

Mag niet meer, want dan kan het achteraf niet gesplitst voor nieuwe grondstoffen. En daar kunnen weer nieuwe producten van gemaakt, waar ik voor in de rij ga staan. Die thuis worden ontvangen als overbodige rommel en even snel in de afvalbak verdwijnen als dat ze aangeschaft werden. Allemaal goed en wel, de nieuwe Beekse methode zal de nodige spanning op gaan leveren in ons gezin. Laten we hopen dat het bij afval scheiden blijft.