Afscheid

‘Het gaat de goede kant op’. Ik hoor het Jacques de Kort uit Hilvarenbeek nog zeggen, enkele maanden geleden. We zaten op de Vrijthof te wachten op de honderden deelnemers aan de Wandelvierdaagse op 27 juni die mede door hem werd georganiseerd.

Ik kende Jacques van de lokale radio, nog maar kort voorzitter werd hij overvallen door kanker. We raakten erover aan de praat.

Vanaf het bankje bij de kiosk keken we naar de ingepakte Beekse toren die een noodzakelijke en intensieve ingreep te wachten stond. Het inpakken van de kerktoren was slechts tijdelijk ter voorkoming dat het leistenen zou gaan regenen op onze hoofden, de werkelijke aanpak liet nog even op zich wachten. Jacques had al vele behandelingen achter de rug. De gevolgen van de zware kuren waren zichtbaar aanwezig, maar ik geloofde hem, zo vol vertrouwen sprak hij over knokken voor herstel. Hij geloofde het zelf ook.

Vorige week namen we afscheid van hem. Met Shanty-eer, door dit zeemanskoor uit het hart van de Brabantse Kempen. De liederen en de vele aanwezigen stonden symbool voor Jacques interesses. Traditie, historie, cultuur en opkomen voor de onderdrukte medemens.

De Tilburgse afscheidsruimte bleek te klein, in Hilvarenbeek was het stil op straat.

Een dag later werd het haantje teruggeplaatst op de Beekse toren, door burgemeester en wethouder. Binnenkort zullen de steigers verdwijnen en kan het monument weer jaren mee. Kilometers ver is de toren te zien. Tijdens een wandeling dient hij als kompas. Terugkomend van vakantie zien we dat we bijna thuis zijn. En daar komt wat mij betreft een waarde bij, dankzij Jacques. Respecteer en waardeer het oude, dat geeft richting voor de toekomst. De goede kant op.