Echte liefde

Ik zit tegenover dokter Holwerda. Zonder hartklachten, ik ben dan ook niet in het Tilburgse Elisabeth ziekenhuis, waar hij ruim dertig jaar als cardioloog werkte.

Nee, we zitten in zijn woonkamer in Hilvarenbeek en praten over Louise, zijn vrouw, die hij in 1974 leerde kennen.

“Ik kon mijn ogen niet van haar af houden, toen ik haar voor het eerst zag. Ik wist het meteen, zij was de ware voor mij. In voor- en tegenspoed.”

Louise bleek een slimme vrouw, verbaal sterk en sociaal betrokken. Toen de kinderen uitvlogen waagde ze zich nog aan een studie. Hoe wrang bleek het extra onderdeel neuro-fysiologie toen ze kort voor afstuderen de diagnose Alzheimer kreeg.

Dementie, veel mensen krijgen er mee te maken. Ik zie het intense verdriet en de machteloosheid van dierbaren. Ook in mijn familie ontkomen we er niet aan, daarom bezoek ik een bijeenkomst van ‘de Vergeten Tuin’ in het Hilvarenbeekse Elckerlyc. Klaas Holwerda raakt me met zijn verhaal, en nodigt me bij hem thuis uit.

Sinds de diagnose 8 jaar terug, is de nu 61-jarige Louise bijna ongemerkt achteruit gegaan. Zij brengt haar dagen liggend op de bank door. Voor zich uit starend naar… kon ze het maar vertellen. Ze reageert slechts op haar eigen naam, maar alleen als haar Klaas deze uitspreekt.

Klaas Holwerda is na zijn pensioen actief gebleven in de zorg. Als mantelzorger van zijn Louise. Hij heeft het haar beloofd, en die afspraak komt hij na. Contact met de buitenwereld? Jawel, via televisie. En hoe vreemd het ook klinkt; een boodschap doen bij Albert Heijn is een uitstapje. Om weer snel naar huis te gaan. Naar zijn Louise, voor wie hij ooit als een blok viel. Echte liefde. Zij koos voor hem, en hij voor haar. In voor- en tegenspoed.