Op de vlucht

Ik ben er stil van, van alle ellende op deze wereld. Mensen op de vlucht voor gevaar hebben recht op hulp, in hun eigen regio. Maar als die niet komt zullen er verderop toch ergens deuren open moeten gaan? Is het vreemd dat ik moet denken aan een man met zijn zwangere vrouw op een ezeltje?

De paus deed een oproep aan parochies en kloosters om vluchtelingen op te nemen.

Wie een goed voorbeeld zoekt, kan ik verwijzen naar de Hoogstraatgemeenschap in Eindhoven. Daar zetten vier religieuzen en een echtpaar hun verlangen naar een wereld, waar iedereen tot zijn recht kan komen, om in concreet handelen. Intensief samenwerkend met vele vrijwilligers en de organisatie Vluchtelingen in de Knel.

Gerard, Goirlenaar van oorsprong, koos er samen met zijn vrouw Anneke lang geleden voor om deze gemeenschap te gaan ondersteunen. Voor een filmproject bracht ik veel tijd met hen door.

De zusters en het echtpaar hebben over de hele wereld nogal wat armoede en onrecht gezien. Zij werken vanuit hun roeping en zijn als geen ander bekend met onze moderne samenleving. Zonder enige moeite werken ze samen met welk (on)geloof dan ook. Ze zien vluchtelingen, diep in hun eigen trauma, maar intussen blij voor een ander die goed nieuws krijgt. “Dat gastvrije, dat hebben wij van hen geleerd”, zo vertelden de zusters me.

Stil staar ik voor me uit, bezorgd om wat komen gaat.

Dichter bij huis bereidt ook Hilvarenbeek zich voor op het bieden van hulp, aldus burgemeester Palmen afgelopen zondag op de Beekse lokale radio. Zoals uitbreiding van het vluchtelingenspreekuur, met extra dagdelen. Zelfs de Beekse politiek aan de microfoon was het met elkaar eens. En dat alleen al is iets om stil van te worden.