Van 2015 tot juli 2020 schreef ik columns voor het Brabants Dagblad. Diverse van deze columns zijn terug te lezen op deze website.
Van 2015 tot juli 2020 schreef ik columns voor het Brabants Dagblad. Diverse van deze columns zijn terug te lezen op deze website.

Eindelijk vakantie! Schoonzus en ik verheugen ons op het weekend, de mannen naar de Zwarte Cross in de Achterhoek en wij een paar dagen op familiebezoek in Zeeland. Teenslippers aan, zonnebril mee, en voor de zekerheid ook maar de bikini ingepakt. Hoe dichter bij de kust, hoe onstuimiger het weer. Oproepen van de buienapps op onze smartphone: ‘ga niet de weg op als het niet hoeft’, lachen we zo hard weg dat we bijna roder aanlopen dan de voorspelde code. Hoe hysterisch kan ons volk zich voorbereiden op een zuchtje wind.
Het blijkt niet overdreven. De op de valreep gekochte paraplu hangt nu nog ergens in een Zeeuwse boom. Als die er nog staat. Regelmatig ontvangen we een update uit de Achterhoek, foto’s van weggewaaide tenten en van doorweekte bierdrinkende mannen oerend hard meezingend met Bennie Jolink. En terwijl wij driftig over onze mobieltjes vegen naar buienradar en weeralarm zien we niet dat de donkere wolken boven ons al lang verdwenen zijn en het zonnetje heerlijk schijnt.
En dan besef ik wat ik mis. Waar in de rest van het land al lang een nieuwe generatie weerprofeten is opgestaan, blijft deze in Brabant uit. Friesland heeft Piet Paulusma, Gelderland brak door met weerfanaat en traktorfan Gerrit Vossers. Zelfs onze kinderen kijken uit naar zijn voorspelling.
Ooit hadden wij Johan Verschuuren. Niemand, die zo zacht en welgemeend ‘Goeiemorrege’ kon zeggen. Zijn weerspreuken tijdens het ontbijt via de provinciale radio sleepten me door elke storm heen. Het wordt hoog tijd voor de nieuwe Brabantse weersvoorspeller. Iemand waar ik ’s-ochtends bij mijn koffie en krantje vol vertrouwen en met plezier naar luister. En dan gooi ik gelijk al mijn weerapps van mijn mobiel. Ongeacht welke code.